Een ouderwets linnenrek met snoezig haakwerk van Juliane

Het ouderwetse linnenrek met lieflijk ogende engeltjes, mutsjes, kerstboompjes, slakken, kwalletjes en knuffels valt op langs de Dirk Wierengastraat in Westernieland. Handwerk van Juliane Smeding (45). Juul voor intimi.

´Voor mij is haken ontstressen, meditatief bezig zijn. ´s Avonds ben ik er vaak urenlang mee zoet.´

Alleen de knuffelbeestjes zijn niet van eigen hand. ´Een vriendin van mijn moeder maakt ze in grote hoeveelheden. Ik heb een tas vol meegenomen om ze hier te verkopen. Ben een beetje aangestoken door mijn overbuurvrouw, die verkoopt al jaren tweedehands spullen. Het wasrek heb ik van haar gekocht, met burenkorting. Dat ben ik gaan gebruiken voor de knuffels. Vervolgens heb ik zelf het haken weer opgepakt en mijn eigen leuke spulletjes hangen er nu ook aan.´

Begin, einde, klaar!

Zelf zegt Juliane niet van de knuffels te zijn. ´Het heel fijne werk ligt me niet zo. Knuffels moet armen en benen hebben en dat is een heel gepriegel. Wat ik maak is meer rechttoe rechtaan. Begin, einde, klaar!´

En de kerstboompjes, nu al? ´Ik ben erg van de kerst. Daarom haak ik al kerstboompjes en mutsjes. Ik wil nog eigen ontwerpen maken van sneeuwvlokken, sterretjes en slingers.´

De verkoop houdt niet over, zegt ze zelf. ´En eigenlijk maakt me dat niet veel uit. Ik doe het voor de fun, niet voor de verkoop. Het feit dat ik mijn gehaakte spulletjes buiten kan hangen geeft mij een excuus om garen te kopen en iets leuks te maken.´

Een dag eerder verkocht ze bijvoorbeeld niets. Aan het einde van de dag hing er nota bene zelfs meer aan het rek. ´Naast het potje met geld had iemand een stoffen hartje opgehangen. Wie weet ik niet, maar ik vond het erg leuk.´

Voor mij is haken ontstressen, meditatief bezig zijn

Juliane verhuisde anderhalf jaar geleden van Groningen naar Westernieland. Naar een huis aan de doorgaande weg. Een stap waarvan ze beslist geen spijt heeft. De eerste elf jaar van haar leven woonde ze – verrassend, want beslist niet te horen – in Oost-Duitsland, op een boerderij in een dorpje kleiner als Westernieland. ´Toen mijn moeder trouwde met een Nederlander zijn we naar Friesland verhuisd, drie jaar voor de val van de Muur.´

Geen gorilla´s onderweg, maar een ijsvogeltje voor Pieterpadrenner Roy

Roy poseert voor café Bij Hammingh in Garnwerd. Daarna zet hij de pas er weer in.

De bedoeling was dat-ie deze weken naar Oeganda zou. Corona verhinderde dat. Als alternatief rent de 35-jarige Roy uit Gouda nu het Pieterpad. De eerste 18 kilometer zitten er voor hem op, hij is donderdag (15 oktober) tegen het middaguur bij Garnwerd.

´Met een gids zouden mijn neefje en ik de bergen intrekken om op zoek te gaan naar gorilla´s. Deze weken had ik al vrij genomen. Ik dacht: ik kan wel gaan werken, maar ook iets anders doen, zoals dit´, vertelt Roy, die werkzaam is in de gehandicaptenzorg.

Lees “Geen gorilla´s onderweg, maar een ijsvogeltje voor Pieterpadrenner Roy” verder

Ochtendgym? Nee, het Winkheem-personeel doet een dance challenge

Een opmerkelijk tafereel maandagmorgen voor de ingang van verzorgingscentrum Winkheem in Winsum. Het personeel waagt zich enthousiast aan een dansje. Activiteitenbegeleider Martina Dijk instrueert en filmt.

Het blijkt voor de Jerusalema Challenge. Wie een beetje op internet actief is, kan de challenge niet zijn ontgaan. Het dansje op het nummer Jerusalema van  de Zuid-Afrikaanse dj Master KG wordt wereldwijd opgepikt door ziekenhuizen en zorginstellingen als opkikkertje in coronatijd.

´Ik ga bij alle locaties van Stichting De Hoven langs om opnamen te maken. Daar maken we een mooi filmpje van dat binnenkort op social media is te zien´, vertelt Martina. Ze zegt dat de bereidwilligheid onder het personeel om mee te doen groot is.

Diederik, spontane en bevlogen plexiglaskunstenaar

Geweldig toch! In het atelier van beeldhouwer Diederik Storms (46) in Noordwolde staat gewoon een ouderwetse flipperkast. ´Af en toe moet ik me even ontspannen. Je kunt niet continu geconcentreerd bezig zijn. Zo´n flipperkast is ideaal om even stoom af te blazen. Je denkt alleen aan flipperen en bent nergens anders mee bezig. Vorige maand heb ik het record van de kast verbroken, die stond nog uit 1987.´

Lichtobject. Eigen foto

Diederik is een spontane en bevlogen beeldhouwer, aanstekelijk enthousiast. En wat er uit zijn handen komt is in één woord prachtig. Blokken transparant plexiglas dienen als basis van zijn kunstwerken, die veelal de vormen van een tak laten zien. ´Ik hol het materiaal uit met tandartsboortjes. Daarmee kan ik ook moeilijke hoeken bereiken. Als een tandarts ben ik bezig. Het geluid is ook hetzelfde, maar dat doet me niks. Behandelingen door de tandarts laat ik altijd zonder verdoving uitvoeren.´

Lees “Diederik, spontane en bevlogen plexiglaskunstenaar” verder

Maisdoolhof verandert razendsnel in stoppelland

Twee jaar lang is het doolhof op dezelfde plek, daarna schuift het iets op.

En dat was seizoen vijftien. De hakselaar van loonbedrijf Wieringa maakt vrijdagochtend korte metten met het maisdoolhof in Saaxumhuizen. In ruim een uur verandert het complete doolhof in stoppelland.

Johan Schoonderwoerd kijkt tevreden toe, een dienblad met koffie in zijn hand voor Adriaan Til en Mike Bos van het loonbedrijf uit Roodeschool.

Lees “Maisdoolhof verandert razendsnel in stoppelland” verder

Pascal, Adorper met twee grote hobby´s

Pascal met Yentl. Op de achtergrond wordt gewerkt aan de aanleg van het nieuwe fietspad tussen Groningen en Winsum.

´Pascal Roemers. R-o-e-m-e-r-s. Met een s, anders komt het niet goed. Toen politicus Emile Roemer bekend werd, ben ik de s kwijtgeraakt. De s van sociaaldemocratie. Dat is wel een dingetje hoor. Daarom zeg ik het er altijd expliciet bij.´

Lees “Pascal, Adorper met twee grote hobby´s” verder

Eerste ´Bedumer´ appels en peren in Roodehaan

Veertien appel- en perenbomen liet de provincie Groningen dit voorjaar verhuizen van Bedum naar Roodehaan. De eerste ´Bedumer´ vruchten in Roodehaan zijn inmiddels rijp.

De dertig jaar oude bomen moesten wijken voor de aanleg van de nieuwe ontsluitingsweg aan de oostkant van Bedum. Na daar te zijn gesnoeid en uitgegraven werden ze herplant op het terrein aan het Reitdiep in Roodehaan.

Op de achtergrond het voormalige brugwachtershuis.

Ad & Ali, supertrouwe supporters van DWA/Argo

Ze zitten op een prominent plekje bij alle* thuiswedstrijden van het eerste team van korfbalvereniging DWA/Argo: Ad en Ali Schuuring. ´Iemand van een bezoekende club sprak ons er eens op aan dat we niet achter het hek zaten. Ik zei: we betalen extra contributie om hier te mogen zitten.´

De twee trouwe supporters verdienen die plek. Gepensioneerd schooldirecteur Ad was een kwarteeuw de grote promotor van de club. Of, zoals Ali het verwoordt: de grote ronselaar. Maar dat vindt Ad weer te negatief klinken.

Lees “Ad & Ali, supertrouwe supporters van DWA/Argo” verder

Anneke schildert ´per ongeluk´ het hoeske van Jan Praai

Marleen geeft Anneke enkele aanwijzingen.

Zonder dat ze het weet, schildert ze een van de beroemdste huisjes van Winsum: het hoeske van Jan Praai* aan de Westerstraat.

Anneke de Vries (73) zit op een zaterdag langs het Winsumerdiep om dit deel van Obergum op doek vast te leggen. ´Dit plekje heb ik zelf gekozen. Je hebt vanaf hier een prachtig doorkijkje. Van het hoeske van Jan Praai heb ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord.´ Maar Anneke is ook geen Winsumer, ze woont al een halve eeuw in de voormalige schoolmeesterswoning in Saaxumhuizen.

Lees “Anneke schildert ´per ongeluk´ het hoeske van Jan Praai” verder

Zusjes verkopen kastanjepoppetjes; het wachten is op de eerste klant

De zusjes (vanaf links) Lena, Isa en Louise.

Een geldkistje op straat, naast een kratje met kastanjepoppetjes. De verkopers? De zusjes Lena (7), Isa (5) en Louise (3) Veltman.

Met de verkoop van de poppetjes (prijs: 20 cent per stuk) wil het nog niet vlotten. ´We hebben er eerst een dag bij gezeten, maar dat duurde zo lang. Hier komen niet veel mensen langs´, legt Lena uit. De Roordaweg in Tinallinge is bepaald geen doorgaande weg. Het weggetje loopt langs een paar huizen en gaat dan over in een onverhard pad.

Lees “Zusjes verkopen kastanjepoppetjes; het wachten is op de eerste klant” verder