Geen Graspop, geen grootse 50ste verjaardag; er zijn ergere dingen, zegt Peter

Groots zou Peter ´Graspop´ Buurma vandaag (vrijdag 17 april) zijn vijftigste verjaardag vieren. En op de 29ste editie van het Graspop Festival Baflo eind mei zouden naar schatting 1500 bezoekers komen. ´Er zijn ergere dingen hoor. Mensen die overlijden of doodziek zijn. Bedrijven die omvallen, zzp´ers die in de problemen komen. Laten we hopen dat dit zo snel mogelijk achter de rug is, dat is het beste voor iedereen´, zegt Peter op zijn verjaardag.

´Normaal vier ik mijn verjaardag niet, maar voor mijn vijftigste wilde ik een uitzondering maken. In en bij het ijsbaangebouw in Rasquert zou ik een groot feest geven, met een band en dj. Begin maart stond ik op het punt de uitnodigingen te versturen, maar ik heb daarmee gewacht omdat het de verkeerde kant op dreigde te gaan.´

Petra en de kinderen willen in Gasselte de boel versieren

Lees “Geen Graspop, geen grootse 50ste verjaardag; er zijn ergere dingen, zegt Peter” verder

Noaberwichter hebben hun werk gedaan: aan tafel!

Linksom: Hillie, Truus, Mennie, Margriet, Gijs, Klara, Zini, Liza en Reina.

Acht vrouwen en één man genieten deze woensdag van een heerlijke maaltijd in het Noaberhoes in Baflo. Voor de voorbereidingen tekenden de dienstdoende Noaberwichter Truus Buikema (67) en Margriet Peppelenbos (72).

´s Ochtends kunnen eters – maximaal twaalf – zich telefonisch aanmelden. Het worden er negen, concluderen Truus en Margriet klokslag tien. Met de Coop-folder in de hand hebben ze inmiddels het menu samengesteld.

Margriet doet vandaag de inkopen en komt een half uur later met aardappelschijfjes, sperziebonen, sla en gehaktballetjes in satésaus terug van de plaatselijke supermarkt. Als toetje is er vla. Behalve, zo blijkt later, voor vaste gast Gijs. Die geeft de voorkeur aan appelmoes.

´We bieden een voedzame en verse maaltijd. Vaak Hollandse pot, maar we eten ook weleens nasi, macaroni of pannenkoeken. Een voorafje ontbreekt, anders wordt het te duur´, vertelt Truus.

Met de Coop-folder in de hand stellen Truus en Margriet het menu samen

Lees “Noaberwichter hebben hun werk gedaan: aan tafel!” verder

Joost, hondengek die gestopt is met zijn uitlaatservice

Joost met zijn eigen honden Lukas (links) en Polly.

Een hondengek, zo mag Joost van de Werf (42) wel genoemd worden. Werkt bij het dierenasiel in Zuidwolde, vangt honden uit Griekenland op en volgt een opleiding tot hondengedragstherapeut.

Was hij anderhalve week eerder nog met zeven honden op Lauwersoog te vinden, deze zondagmorgen laat hij slechts twee viervoeters uit in het parkje Munsterveld, aan de oostkant van Winsum. De verklaring is simpel: ´Heb besloten om na een kleine vier maanden met mijn uitlaatservice Honden Ronde te stoppen. Mijn busje heeft inmiddels een andere eigenaar. Dit zijn Lukas en Polly, mijn eigen honden.´

´Qua klandizie liep het goed. De aanmeldingen stroomden binnen na de start in oktober. Na twee maanden zat ik vol. Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het voor de honden niet goed is. Vorige week heb ik de knoop doorgehakt en mijn klanten ingelicht.´

Gedurende de rit naar Lauwersoog bouwde de spanning zich op

Lees “Joost, hondengek die gestopt is met zijn uitlaatservice” verder

Sjouke schildert alles wat leeft en beweegt

´Open atelier´ staat er achter het raam en op een groot bord aan de weg. ´Kom verder. Eigenlijk ben ik op de dag des Heren niet open´, zegt Sjouke Heins (76), ´maar het bord is te zwaar om weg te halen.´

De schilder, tekenaar en graficus woont in Aduarderzijl, in een huis uit de tweede helft van de negentiende eeuw. Op de grond rust nog beklemrecht, waarvoor hij jaarlijks ´een euro of zo´ betaalt. Op een steenworp afstand ´t Waarhuis en het sluizencomplex. Geen gekke plek om te wonen!

Soms zie ik werk van erkende koeienschilders en dan klopt er geen moer van de verhoudingen

Lees “Sjouke schildert alles wat leeft en beweegt” verder

Schilder Gerda Onnes is blij dat ze de nul niet vasthoudt

Gerda bij een van haar zelfportretten, tussen de door haar geschilderde beroemdheden als Amy Winehouse (links) en Marlene Dietrich.

Het is eerste zondag van november rustig bij Gerda Onnes (63) in Kantens. Atelierroute Hoge Noorden moet kort na het middaguur nog op gang komen. ´De eerste keer kwamen er 75 bezoekers, sindsdien komen er gemiddeld 20 per keer. Ik hoop niet mee te maken dat er niemand komt.´

Lees “Schilder Gerda Onnes is blij dat ze de nul niet vasthoudt” verder

Wel 1.000.000 items in de antiekboerderij van Erik en Erika

´Als ik mopper, zei mijn vader weleens: als je voor elk item 1 euro zou krijgen, hoe zou het dan aflopen? Niet slecht!´

´In 2004 wilde een Amerikaan alles van mij kopen. Ik had twee jaar eerder mijn baan bij Shell opgezegd om dit bedrijf over te nemen en voelde er niets voor. Maar als hij nu weer zou komen… Ik heb nog een UBN-nummer. Zou zo weer schapenhouder kunnen worden.´

Toch zou het waarschijnlijk niet doorgaan. Erik Boerma (58) van Boerma´s Antiekhoeve in Uithuizen loopt naar eigen zeggen nog alle dagen met alle plezier en nooit met tegenzin rond in zijn schuren. Die staan stampvol met spullen als schilderijen, vazen, stoelen, tafels, klokken, serviezen, bestek, lp´s en tuingereedschap. Ja, wat is er eigenlijk niet te vinden?

Onze 8-jarige zoon Simen heeft een florerende eierhandel waar hij veel plezier aan beleeft

Lees “Wel 1.000.000 items in de antiekboerderij van Erik en Erika” verder

Jonge en gewonde vleermuizen in goede handen bij Anja en Judith

Anja (links) en Judith.

Het begon 21 jaar geleden met één vleermuis waarmee een buurvrouw kwam aanzetten. Inmiddels vangt Anja Sjoerdsma met de onmisbare steun van onder anderen haar vriendin Judith Wieringa 180 vleermuizen per jaar op. Maar hoelang nog?

De opvang telt begin november ruim 20 verweesde en gewonde vleermuizen. De meeste daarvan komen op krachten in met doeken behangen kasten. Die staan in de keuken van het huis aan de rand van Adorp, waar Anja met haar man Peter en hun zonen Johann en Rick woont.

Anja en Judith zitten aan de keukentafel met een vers bakje koffie voor zich. Ze hebben nog geen slok genomen als de volgende tijdelijke gast wordt binnengebracht. Johan en Gaby van de dierenambulance brengen een jonge dwergvleermuis. Hun komst was aangekondigd.

Johan en Gaby arriveren met een dwergvleermuis.
Lees “Jonge en gewonde vleermuizen in goede handen bij Anja en Judith” verder

Nu nog dierenpension, straks alleen huize Veldzicht

Het aftellen is begonnen, over tweeënhalve maand is het gebeurd met dierenpension Veldzicht in Den Andel. Jan en Henny Stijfhoorn stoppen per 1 januari met het pension dat al 52 jaar bestaat. ´Puur vanwege onze leeftijd. Ik ben 69, Henny 68´, zegt Jan. ´We willen niet wachten tot we lopend achter een rollator de honden moeten uitlaten.´

´We zijn al jaren aan het afbouwen, zodat de overgang straks niet zo groot is. Sinds een jaar vertellen we onze klanten dat we ermee stoppen. De meeste vinden het jammer.´

Zolang het niet hoeft, willen we hier niet weg

Lees “Nu nog dierenpension, straks alleen huize Veldzicht” verder

Jan-Wrister verruilt de skelters voor oldtimer trekkers

Jan-Wrister heeft de Nederlandse vlag ondersteboven gehangen. Hij sympathiseert met de landelijk protesterende boeren.

´Sorry, we are closed´ staat er in het klein bij het grote reclamebord voor skelters en trampolines. Definitief, wel te verstaan. Per 1 oktober is Jan-Wrister Meijer gestopt met de verkoop van het buitenspeelgoed.

Maar de Bedumer heeft een nieuwe passie: het opknappen en verkopen van oldtimer trekkers. ´Ik ben nu eenmaal een druk baasje dat wat om handen moet hebben.´

Dinsdagmorgen drinkt Jan-Wrister (54) een kop koffie aan de keukentafel in zijn boerderij aan Ter Laan. Een bijzondere boerderij, met een door de aardbevingen beschadigde schuur en precies gelegen onder de hoogspanningsleiding. Die wordt in de toekomst verplaatst hoewel dat nog niet helemaal zeker is. Tussen de boerderij en het spoor komt de nieuwe rondweg om Bedum. De aanleg ervan is eind september officieel begonnen.

De verkoop ging als een wilde

Lees “Jan-Wrister verruilt de skelters voor oldtimer trekkers” verder

Naar Abelstok om appels te plukken voor taart

Bianca probeert met een stok de appels uit de boom te krijgen.

Appels plukken voor appeltaart en appelmoes. Met dat doel is een delegatie van woongroep Loug Warffum op een zonovergoten zondag in september naar Abelstok gereden.

In de oude boomgaard tussen Mensingeweer en Wehe-den Hoorn wandelt het groepje van vijf bewoners onder enthousiaste begeleiding van Bianca Smit en Alma Veldman over het nieuwe zandpad. Ze pauzeren een tel bij de kortgeleden geplaatste houten brug annex picknicktafel.

De tassen van Action en Jumbo blijven eerst vrijwel leeg, op een enkele appel en peer na. ´Dat wordt een klein appeltaartje´, concludeert een Louger lachend. ´Voor iedereen een héél klein stukje.´

Lees “Naar Abelstok om appels te plukken voor taart” verder