Het ideale huis voor de blikverzameling van Rick en Jenny

´Dat sfeertje dat ervaar je alleen als je binnenstapt, je moet het voelen.´
Als een blok vielen Rick van Ellen (45) en Jenny van den Akker (51) voor hun woning aan de Molenstraat in Winsum, waar ze inmiddels veertien jaar wonen.

´Toen we hier voor het eerst binnenkwamen, voelden we direct: dit is het. Dat oude sfeertje, dat kneuterige, dat oude balkenplafond en die mooie originele zitvensterbanken. We waren ernaar op zoek. Zelf woonde ik een soortgelijk huis in de Oosterstraat, Jenny had een woning in de bloemenbuurt.´

´Er was veel belangstelling toen dit huis in de verkoop kwam. Wij verbleven op dat moment op Vlieland en zaten dagenlang op hete kolen. Het was de meest stressvolle vakantie ooit. Terug in Winsum hebben we snel zaken gedaan. We merkten dat de eigenaren het ons gunden. Waarschijnlijk vanwege ons enthousiasme en omdat we weinig wilden veranderen.´

Jenny: ´We mogen hier heel graag wonen. De Molenstraat is een rustige straat, je merkt niets van de drukte in het centrum. Vaak zie ik pas in de Hoofdstraat dat het er druk is of ergens een feest is.´

Dorpsgids Kina Werkman (links) vertelt het gezelschap het een en ander over de woning van Rick en Jenny. Rick luistert mee.

Het huis tegenover molen De Ster is gebouwd in 1851, waarschijnlijk op de fundamenten van de vroegere sarrieshut. Originele elementen, zoals de plavuizen vloer met Eschermotief, zijn nog aanwezig. ´We hebben in de loop der jaren natuurlijk het een en ander veranderd, maar veel is nog intact. Het dak hebben we in oude stijl teruggebracht met oude holle dakpannen. De zolder is één grote slaapkamer.´

Het huis biedt verrassend veel ruimte. In de ene helft zat vroeger een kruidenierszaakje, in de andere helft een herenkapsalon. Het raampje tussen beide ruimtes is er nog getuige van. ´Als de heren wachtten om geknipt te worden, konden ze makkelijk drinken bestellen.´

Het raampje tussen beide voormalige zaakjes, met uitzicht op de jukebox van Rick.

Aan de kapperszaak herinnert verder weinig. De kruidenierszaak, gesloten in de tweede helft van de jaren zeventig, zou bij wijze van spreken morgen weer geopend kunnen worden. ´De toonbank stond te verstoffen in de kelder en hebben we teruggeplaatst na een opknapbeurt. Kijk eens hoe laag die is, gewoon bizar.´ Jenny trekt het geldlaatje open: ´Mooi niet?´

En ook de schappenkast staat er nog. Vroeger de plek voor de kruidenierswaren, nu pronkt er een grote verzameling blikken. Een mooiere plek ervoor is nauwelijks denkbaar.

Sneakers verzamelen een tic van Rick

Een fraai blikje met vogelvoer dat Jenny van haar baas kreeg, gaf de aanzet tot hun verzameling. Inmiddels staan in de schappenkast en elders in het huis zeker tweehonderd blikken. ´We kopen ze op rommelmarkten en bij de kringloop. Een deel komt van een verzamelaar in Emmen die werkelijk zijn hele huis er vol mee had staan. Bizar gewoon. We kregen ze voor bijna niks mee, de man wilde ervan af. Tegenwoordig zijn blikken duur, we zijn bepaald niet de enige verzamelaars.´

Behalve fraai en decoratief, zijn de blikken ook functioneel. ´Overal zit wat in´, zegt Rick. Hij opent een exemplaar dat tot de rand gevuld is met oude consumptiemuntjes van kroegen en discotheken. Een groot blik op de grond blijkt gevuld met een flinke hoeveelheid sneakers. Een tic van Rick.

De route van de dorpsgidsen voert door de Molenstraat. Zij zijn met hun groepjes altijd welkom om een kijkje te nemen in hun huis, maar Rick (werkzaam bij het Rijksvastgoedbedrijf) en Jenny (tandartsassistente op de afdeling kaakchirurgie in het UMCG) blijven er niet voor thuis.

Alfred mijmert wat af in zijn verwilderde tuin

De klus zit er weer op: maaien, harken en gras wegbrengen.

Alfred ten Hoeve (63) houdt ervan om mijmerend rond te lopen in zijn eigen tuin, over een speciaal daarvoor gemaaid pad. ´Deze keer leverde de maaibeurt zes kruiwagens met gras op, meestal zijn het er wel tien´, zegt Alfred als hij net de laatste vrachtje heeft afgeleverd bij de boer. ´Die voert het aan zijn koeien, een nuttige bestemming van het gras.´

Alfred woont sinds 1981 midden in Stitswerd, naast de middeleeuwse Georgiuskerk. Tot 2012 hadden hij en zijn vrouw nauwelijks grond bij hun huis. Dat veranderde toen ze bijna een halve hectare konden kopen van de familie Stol van de prachtige Ockemaheerd, bij de entree van het dorpje.

Lees “Alfred mijmert wat af in zijn verwilderde tuin” verder

Derks droom komt uit: rieten dak siert weer zijn boerderij

´Wat ik zou willen als ik de lotto won, vroeg Hanneke mij ooit. Eén hartenwens had ik, een nieuw rieten dak voor de boerderij. De lotto heb ik niet gewonnen. Mijn droom komt uit dankzij de subsidieregeling voor groot onderhoud aan rijksmonumenten.´

Terwijl de rietdekkers Anton de Jong en Anne Terpstra buiten hun ambacht uitoefenen, klinkt in de schuur klassieke muziek, afkomstig van Radio 4. Derk Meijer maakt binnen nieuwe profiellijstjes voor de schuurdeur. Eenmaal een ambachtsman, altijd een ambachtsman.

Lees “Derks droom komt uit: rieten dak siert weer zijn boerderij” verder

Appels en peren van Greetje en Huibert ´vliegen´ weg

Pluk ze, vermeldt het geplastificeerd A3´tje. Geen oproep om boeven hun vermogen afhandig te maken, maar een vriendelijke uitnodiging van Greetje en Huibert van Noort aan een ieder om een peer of appel te plukken.

´De boompjes horen bij het huis. We hebben er niks voor gedaan. En je kunt er zoveel mensen blij mee maken. Zelf kunnen we ze niet op´, zegt Greetje.

Lees “Appels en peren van Greetje en Huibert ´vliegen´ weg” verder

Drone van Lammert en Binne vliegt dag boven Zoutkamp

Binne stuurt de drone de lucht in. Lammert kijkt toe.

Urenlang vliegt een drone deze woensdag boven Zoutkamp, op 105 meter hoogte. De besturing vindt plaats vanaf de langparkeerplaats aan de Panserweg.

Daar staan Lammert de Graaf en Binne Katsma. Lammert is mede-eigenaar van dronebedrijf Eyefly in Hoogkerk. ´We zijn bruggen, sluizen en de dijk aan het inmeten. Dat doen we in opdracht van van Advies & Ingenieursbureau Tauw en indirect voor waterschap Noorderzijlvest. Vermoedelijk gaan zij de boel hier aanpakken´, zegt Lammert. ´Binne is vandaag de piloot, ik de waarnemer. We zijn verplicht dit met twee man te doen.´

Lees “Drone van Lammert en Binne vliegt dag boven Zoutkamp” verder

Steven en Elke voelen elkaar haarfijn aan, maar het afscheid nadert

Elke en Steven hebben dikke pret tijdens het werk.

´Dit strookje rooien we met de hand, daar krijg je subsidie voor. Dit levert al snel 1000 euro op. Dat is toch makkelijk verdiend op een ochtendje?´

De ontmoeting met Steven Hollemans en Elke Koster begint met wat grapjes van eerstgenoemde. In werkelijkheid halen ze samen het onkruid weg tussen de pootaardappelen (Sunita) die ze machinaal gerooid hebben. De taak van Steven volgens eigen zeggen: ´Ik ben hier voor de gezelligheid, voor het vermaak.´

Boerin Elke (47) heeft samen met haar vader Henk (76) een akkerbouwbedrijf met schapenhouderij in de buurtschap Oudedijk, ten noorden van Pieterburen. Steven (65) is hun trouwe medewerker, al 50 jaar.

Lees “Steven en Elke voelen elkaar haarfijn aan, maar het afscheid nadert” verder

Koffie, thee en taart bij kok-aan-huis Birgit

Birgit in haar kleurrijke tuin met vrijwel alleen planten en kruiden die eetbaar zijn.

Fietsers en andere passanten kunnen sinds dit voorjaar op het terras van Birgit Flüg (58) in Stitswerd terecht voor koffie, thee en taart. Dankzij de coronacrisis.

Haar bedrijf ´Birgit Flüg, kok aan huis´ kwam in maart nagenoeg stil te liggen door de coronamaatregelen. ´Ik kan niet stilzitten en moet dingen organiseren. En vooral ook mijn creativiteit kwijt. Dat kan bij taart maken. Ik vind het vreselijk om steeds dezelfde te maken. Daarom varieer ik, ook al komen sommige mensen voor een bepaald stukje taart terug en zijn ze teleurgesteld als ik die even niet heb. Er is zoveel lekkers!´

´Van mijn terras rondkomen is onmogelijk, dagelijks komen er tussen de tien en twintig mensen. Of ik ermee doorga? Geen idee.´

Lees “Koffie, thee en taart bij kok-aan-huis Birgit” verder

Edwin: hart op de tong en dol op zijn gezin en Duitse doggen

Edwin met Kees en Daan (rechts).

´Honden zijn mijn ultieme ontspanning. Ze zijn mijn alles, naast mijn gezin uiteraard.´ Edwin van Berkel (49) valt op als hij met zijn Duitse doggen – formaat kalf – Kees en Daan aan de wandel is.

Het is maandagmorgen even na negenen. Cafetaria/eethuis Family ´t Centrum Winsum is vandaag gesloten, Edwin is niettemin present. ´Het is mijn rommeldag. Een beetje in mijn eigen tempo wat dingetjes doen. Zes dagen per week zijn we open, in de bouwvak vijf dagen. Het is hard werken, maar van hard werken is nog niemand doodgegaan. Het betekent dat je gezond bent, toch?´

Lees “Edwin: hart op de tong en dol op zijn gezin en Duitse doggen” verder

Een auto op bierkratjes, eronder sleutelt Michel

Een Toyota Aygo steunend op drie kratjes bier staat op de parkeerplaats aan de Oudeweg in Eenrum. De benen die buiten de auto steken, blijken van Michel Timmers.

Michel (37) wist het zweet van zijn voorhoofd als hij overeind komt. ´De koppeling moet eruit, die is af. Dit is een poging om het zelf te doen. Dit is geen klus van twee uurtjes. Je kunt er verdraaid moeilijk bij komen. De aandrijfassen moeten eruit en daarna moet de versnellingsbak erachter weg. Maar het valt me nog mee. Ben nu dik twee uur bezig, hopelijk lukt het me allemaal vandaag.´

Lees “Een auto op bierkratjes, eronder sleutelt Michel” verder

Han doet het trucje dunnetjes over in Winsum

Met een hogedrukspuit verwijdert Han Hefting het mos van stapels dakpannen. ´Vooral op de pannen die van de noordzijde komen, zit veel mos.´

Han (61) woont sinds vorig jaar augustus aan de Oosterstraat in Winsum, in een huis uit 1880. Of beter gezegd: is er sinds augustus eigenaar van, want de hele winter bivakkeerde hij in de schuur. ´Een petroleumkacheltje, een bed, piano en magnetron, meer heeft een mens niet nodig. De woonkamer is klaar en het huis is inmiddels gasloos, dankzij een warmtepomp en zonnepanelen.´

Lees “Han doet het trucje dunnetjes over in Winsum” verder