Hendrik wandelt altijd in zijn Friese outfit

Hendrik heeft de eindbestemming bereikt, de Petruskerk in Pieterburen.

Met zijn Friese vlag, pet en shirt wandelt Hendrik de Groot deze zaterdag in juli een deel van het Pronkjewailpad: van Noordpolderzijl naar Pieterburen. De rest van de 250 kilometer lange route volgt later.

De fanatieke wandelaar uit Nij Beets is na 31,5 kilometer bijna bij het eindpunt. Alleen nog een stempel halen in de Petruskerk.

Zijn opvallende outfit roept reacties op. Hendrik wordt veel gefotografeerd en mensen maken opmerkingen. ´Vaak een geintje. Die kant op is Friesland, hoor je veel. Of: Heb je een goede ontvangst met die antenne? Jongeren roepen vaak: Hé Heerenveen! Maar ik haat voetbal. Lopen doe ik voor mijzelf, niet voor sportclub Heerenveen.´

Waarom hij zich altijd zo uitdost. Nou, waarom niet, zegt de 57-jarige Hendrik. ´Tijdens Nijmeegse Vierdaagse loopt bijna iedereen met vlaggetjes, verder bijna niet. Ik ben er trots op een Fries te zijn.´

Hendrik in de Hoofdstraat in Pieterburen.

Eén keer maakte hij in Groningen mee dat iemand kwaad op hem werd vanwege de vlag met pompeblêden. ´Een andere Groninger die achter mij liep, schold hem vervolgens uit. Friezen die in Groningen wonen reageren altijd positief. Vandaag stopte er nog een vrachtwagenchauffeur uit Friesland voor een gezellig praatje.´

Het muzikale onthaal bij een verzorgingshuis vergeet hij nooit meer. ´Tijdens de Tocht om de Noord nam een Friese medewerkster mij mee naar een koor dat daar optrad. We gaan een stukje voor je zingen, zei de dirigent. Zetten ze het Gronings volkslied in… Ja, daaaag! Toen ben ik doorgelopen. Een shantykoor bij een eerdere Tocht om de Noord zong spontaan voor mij het Friese volkslied…´ Hendrik doet zijn duim omhoog: dat was oké.

Nog een anekdote. Bij de Kennedymars rond het Lauwersmeer in 2019 liep hij verkeerd. ´Ik ging het natuurgebied in en verdwaalde. Uiteindelijk kwam ik op de schietbaan terecht, waar je echt niet mag komen. Toen dacht ik wel: ik met de Friese vlag op de schietbaan in Groningen, ai… Uiteindelijk ben ik na 8 kilometer weer op de route gekomen, vraag niet hoe.´

De Fries wandelt minimaal 1500 kilometer per jaar. Dat gebeurt in verband met zijn werk en andere drukke bezigheden vooral op de zaterdag. ´Als er wat georganiseerd wordt, probeer ik mee te doen.´

Hendrik fotografeert de Petruskerk.

´Alle edities van de Noorder Rondritten, tien van de Tocht om de Noord en elf Kennedymarsen heb ik bijvoorbeeld gelopen. De Nijmeegse Vierdaagse is opnieuw afgelast. Balen. Het zou mijn tiende keer zijn. Dan word je goudenkruisdrager, dat is een koninklijke militaire onderscheiding voor bewezen marsvaardigheid. Nijmegen en Tocht om de Noord zijn mijn favoriete evenementen.´

´Zoals Tocht om de Noord het organiseert is perfect, dat geldt ook voor hun app. Niks op aan te merken. Andere verenigingen kunnen daar een voorbeeld aan nemen.´

De langste afstand die hij ooit aflegde was 105 kilometer, in 23 uur en 40 minuten. ´In Noord-Holland was dat, de 100 van Leeghwater, waar je nog 5 kilometer aan vast kon knopen. Ik had het bij 100 moeten laten. Na afloop was ik lichamelijk en geestelijk kapot. Mijn vrouw en een vriendin haalden mij op. Tijdens de afsluiting van het evenement lag ik in de auto te slapen.´

Onderweg fotografeert Hendrik van alles, waaronder alle plaatsnaamborden. ´Een tic van mij. Het bord van Pieterburen heb ik niet gezien, dat zoek ik zo meteen nog op.´

Op vakantie met oma, dochter en kleindochter in de fietskar

Echte levensgenieters zijn ze, de Brabanders François (61) en Marjet Vissers (57). Voor het eerst van hun leven vieren ze vakantie in Noord-Groningen. Met hun drie generaties havanezers.

Boomy (oma), Coco (dochter) en Lotje (kleindochter) – 9, 6 en 3 jaar oud – zijn door Marjet gefokt. Een hobby waarmee ze inmiddels is gestopt.

We staan met onze caravan/sleurhut/liefdescontainer in Ulrum

Lees “Op vakantie met oma, dochter en kleindochter in de fietskar” verder

Toeren en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes

Clemens en Tineke bij hun BSA uit 1945. Die gaat bepaald niet ´oerendhard´.

Opvallend veel BSA´s rijden er in het eerste weekend van juli rond op het Hogeland. Leden van de Nederlandse BSA-club vertoeven op camping Boet´n Toen in Pieterburen. Voor de 25ste keer houden ze er een gezellig weekend.

´Toertochten en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes´, vat Henk van der Meer uit Amsterdam het treffen bondig samen.

Lees “Toeren en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes” verder

Op eeuweling ZK 4 wachten op wandelaars

Vanaf links: Jan Gerdez (opstapper), Jan de Jonge (schipper) en Albert Buursma (gids).

De ZK 4 (Albatros) ligt zaterdag rond het middaguur aan de kade voor café-restaurant Bij Hammingh in Garnwerd. Jan Gerdez, Jan de Jonge en Albert Buursma wachten geduldig op wandelaars die zij mee terugnemen naar Zoutkamp.

Lees “Op eeuweling ZK 4 wachten op wandelaars” verder

Weer veilig over het kerkenpad dankzij Hans en Kevin

Hans (links) en Kevin.

In de volle zon, midden in het landschap, zijn Hans Hofman en Kevin de Vries deze maandagochtend aan het werk. Ze herstellen het kerkenpad van Rottum naar de provinciale weg.

´Het pad was slecht begaanbaar. Vooral in het dorp lagen de tegels schots en scheef.´ Hans kijkt richting de provinciale weg: ´Dit redden we vandaag wel, daarna begint het afwerken. We zijn nu een dag of zes bezig.´

Lees “Weer veilig over het kerkenpad dankzij Hans en Kevin” verder

Weven, een uit de hand gelopen hobby van Annie

´Weefatelier Annie´ staat op het bordje voor het huis aan de Marneweg in Kruisweg. Het is een uit de hand gelopen hobby van Annie Gijzel.

In haar atelier, dat ze een jaar of vijf heeft, staan drie weefgetouwen. En haar creaties hangen er te pronken. Sjaals, omslagdoeken, dekens, lijkwades, theedoeken, tafellopers, placemats en vloerkleden maakt ze. Netjes afgewerkt en kleurig. ´Dat zijn toch wel kenmerken van mijn werk.´

Lees “Weven, een uit de hand gelopen hobby van Annie” verder

Drie dagen lang onkruid wieden tussen de uien

Sietse met de schoffel.

Een maand geleden zijn de uien gezaaid, nu is het tijd om het onkruid te verwijderen tussen de prille plantjes.

Bij biologisch akkerbouwbedrijf Landgoud, ten noorden van Kloosterburen, gebeurt dat door studenten en scholieren op een zogeheten wiedbed. Ongeveer drie dagen zijn ze zoet met de 3 hectare uien.

Lees “Drie dagen lang onkruid wieden tussen de uien” verder