Categorie: Hard aan het werk

Een flinke hoeveelheid geparkeerde auto´s deze zaterdag (15 februari) bij de schuur aan de Dijksterweg in Kloosterburen, want binnen wordt gewerkt. Carnaval is in aantocht.

Geen wonder dat het er druk is, want twee ploegen (wijk Hogeweg voor in de schuur en vriendengroep The Freestylers achterin) bouwen er hun – nu al indrukwekkende -praalwagens voor de optocht van zondag 23 februari. Hoe ze eruitzien, blijft voorlopig geheim. Ze lijken zo goed als af. Toch hebben ze de acht bouwdagen die nog resteren hard nodig, zegt Roland Staal, wijkhoofd (aanspreekpunt) van Hogeweg. ´In het afwerken gaat enorm veel tijd zitten.´

´In oktober komt de wijk bij elkaar om het thema te bepalen. Er worden onderwerpen ingebracht en daar stemmen we over. Dit jaar is het Nog eend(t)je dan! geworden. The Freestylers hebben gekozen voor Boerenprotest; Strontziek door de politiek!´

Lees verder “Gezelligheid staat voorop bij de wagenbouwers van wijk Hogeweg”

´Het is inspannend en tegelijkertijd ontspannend.´ Rienk Dijkstra (58) zaagt en klooft hout voor zijn kachel. Zijn oprit naast zijn huis aan de Hoofdstraat in Pieterburen ligt deze zaterdagmiddag bezaaid met boomstammen.

´De laatste jaren koop ik op stam in Westernieland. Ze leveren het bij me thuis af. Dan is het nog een kwestie van zagen, kloven en stapelen. Een paar jaar geleden kapte ik ook wel zelf, maar dan ben je al een paar keer warm geworden voordat je het hout thuis hebt. Dit is wel zo makkelijk.´

Lees verder “Rienk zaagt en klooft, want hij wil er ook over twee jaar warmpjes bij zitten”

Sjabbe (57) en Robin (24) Datema zijn deze middag met de grondboor bezig bij de kerk in Mensingeweer. ´Hier komt het mededelingenkastje van Dorpsbelangen´, zegt Sjabbe.

Het is een vrijwilligersklus, legt de Mensingeweerster uit. ´Ik ben bestuurslid van Dorpsbelangen en heb het vaak zo druk met mijn bedrijf dat meehelpen erbij inschiet. Daarom heb ik gezegd: dan plaats ik het kastje wel. Dat hing eerst aan de muur van het dorpshuis, maar ertegenover leek het bestuur een betere plek. Robin was in de buurt aan het stobben frezen, dus die kon mooi even meehelpen.´

Lees verder “Klusje voor vader en zoon in Mensingeweer”

Er moet nog flink geklust worden, maar dan heb je straks ook wat. Ansu Leenen (34) en zijn verloofde Saskia Jansen (23) willen in april – voor Pasen – hun restaurant in Leens openen. In hun ambachtelijke cafetaria kun je sinds november al terecht.

En dat alles op een van de mooiste plekjes van Leens, aan de Wilhelminastraat, op de wierde, tegenover de middeleeuwse Petruskerk. Het enthousiaste stel woont boven de zaak. ´Wij raakten direct verliefd op deze plek, die straalt wat uit. Er valt meer mee te doen dan er ooit mee gedaan is.´

Strandpaviljoen Sjoerd

Lees verder “Van Ameland naar Leens om een (ambachtelijke) cafetaria en restaurant te beginnen”

Met zijn drieën staan ze in de werkplaats aan de Tinallingerweg in Baflo bij het smidsvuur: Harry Buist, Dick Norg en Piet Vonck. Ze zetten de puntjes op de i voor het hekwerk dat grotendeels al langs het verlengde Boterdiep in Uithuizen staat.

Lees verder “Smidsvuur in Baflo aan voor Boterdiephek in Uithuizen”

Gosse Koopmans verliet zijn Friese geboortegrond voor een Gronings avontuur. Bijna een jaar woont hij nu met zijn vrouw Sharon in Warfhuizen.

De 62-jarige schilder, die al eens een veertienjarig uitstapje naar Gelderland maakte, is lyrisch over hun nieuw woon- en werkplek. ´Nog nergens zijn we zó hartelijk welkom geheten. De gemeenschap heeft ons direct in de armen gesloten. Het is een geweldig dorp met een hoop interessante, creatieve inwoners.´

Postcodekanjer

Lachend: ´Nee, de verhuizing van Friesland naar Groningen was geen verstandsverbijstering. En we zijn geen kolonisten die de oude Friese gebiedsgrenzen even komen herstellen.´

Lang verhaal kort. ´We hadden een huurhuis in Eastermar, waar in januari 2018 de Postcodekanjer viel. Het geld dat we hiermee wonnen, bood ons de mogelijkheid een huis te kopen. In Friesland konden we nergens eentje vinden dat voldeed aan onze voorwaarden: een mooie plek en een prijs die ons naar de zin was.´

Lees verder “Warfhuizen, een lot uit de loterij in dubbel opzicht”

Harco Scheffers parkeert de lesauto bij het station in Winsum, want zijn leerling arriveert over enkele minuten met de bus. De rijschoolhouder is 67 en inmiddels pensioengerechtigd. Maar stoppen zit er voorlopig niet in.

´Jansje krijgt in september haar AOW, dan zou ik kunnen stoppen. Maar ik ga door tot april 2021, dan loopt mijn 5-jarige licentie af. Om een nieuwe te krijgen moet je een tweedaagse cursus volgen. Dat gaan we niet meer doen. Het aantal lesuren heb ik wel afgebouwd, tegenwoordig zijn het er nog vier, vijf per dag. In de beginjaren waren dat er tien, van ´s morgens acht tot ´s avonds zes ging ik in één stuk door.´

Tot 1991 was Harco schilder van beroep. ´Door een tennisarm kon ik dit werk niet langer doen. Na zes weken werken zat ik zes weken thuis. Rijinstructeur worden leek me wel wat, Toby Noorman stopte net met zijn rijschool. In 24 weken haalde ik mijn diploma. Best vlot voor een kerel van 39. Kreeg pien ien kop van het leren.´

Je moet altijd alert zijn

Lees verder “Harco gaat nog even door, zijn licentie loopt pas af in 2021”

De meeste ochtenden loopt zijn wekker om een uur of drie af. Zeker twintig jaar is hij niet op vakantie geweest ´want de koeien vreten zomers ook´.

Dus moet veevoederbedrijf Van Dijk bevoorraad worden. Vrachtwagenchauffeur Erik Danhof heeft wel wat over voor zijn werk. ´Dit werk moet je hobby zijn, anders houd je het niet vol.´

De geboren en getogen Bavvelder stuurt zijn Volvo FH16 met aanhanger deze donderdagmorgen tegen elven soepeltjes achteruit bij Van Dijk in Rasquert naar binnen. Twintig minuten eerder deed hij dat ook al, om de truck met 15 ton soja te lossen. Nu is het de beurt aan de aanhanger met 20 ton mais. Vanmorgen opgehaald uit Harderwijk en Deventer.

Het lossen is achter de rug en na een warme maaltijd thuis rijdt Erik voor de tweede keer deze dag naar Deventer, voor 35 ton soja en sojahullen. De passagiersstoel is vrij, dus…

Lees verder “Erik, altijd onderweg met grondstoffen voor veevoer”

In een van de schuren van boerderij Regenkamp op Schilligeham voert Ebo Drewes (69) zijn dertien Blonde d´Aquitaines. ´Ben aan het afbouwen. Het waren er ooit zestig, volgend jaar blijven er vijf over.´

Zijn runderen, waarvan de kalveren na een maand of zeven elders worden afgemest, staan sinds half oktober in de schuur. De zestig schapen lopen buiten en gaan begin februari naar binnen, als de lammertijd eraan komt.

´Kijk, ik heb voor de lammetjes alvast hokjes gemaakt van lattenbodems. Heb er vijftig gekocht via Marktplaats voor 2,50 euro per bodem. Je moet een beetje creatief zijn.´

In een van de schuren houdt hij ook zijn kleine tropische vogels, zijn grote hobby. De bekers en medailles in een oude vaandelkast herinneren aan tijd dat zijn koeien en stieren grossierden in prijzen op shows.

Het is maandagochtend en dan is het in huize Drewes de zoete inval. Als Ebo na het voeren van zijn beesten het huis binnenstapt, zit Jans van der Meulen al aan de keukentafel bij Janneke, Ebo´s wederhelft. Vertegenwoordiger Engbert Beute van fouragehandel Tjoelker meldt zich een tel later. En ook oud-veehouder Piet Rijnsburger ruikt de koffie en schuift aan, na een wandeling met de rollator vanaf de Schilligehamsterweg.

Politiek interesseert mij geen bal meer

Lees verder “Veehouder Ebo zegt dat-ie afbouwt, Janneke gelooft er helemaal niks van”

´Het is mooi en vrij werk. Je bent een beetje eigen baas´, zegt Harm Palland. Om negen uur ´s morgens haalt hij met een laadkraan een grote hoop slootmaaisel weg bij Rasquert.

Lees verder “Harm brengt slootmaaisel van Rasquert naar Gaarkeuken”