Het ideale huis voor de blikverzameling van Rick en Jenny

´Dat sfeertje dat ervaar je alleen als je binnenstapt, je moet het voelen.´
Als een blok vielen Rick van Ellen (45) en Jenny van den Akker (51) voor hun woning aan de Molenstraat in Winsum, waar ze inmiddels veertien jaar wonen.

´Toen we hier voor het eerst binnenkwamen, voelden we direct: dit is het. Dat oude sfeertje, dat kneuterige, dat oude balkenplafond en die mooie originele zitvensterbanken. We waren ernaar op zoek. Zelf woonde ik een soortgelijk huis in de Oosterstraat, Jenny had een woning in de bloemenbuurt.´

´Er was veel belangstelling toen dit huis in de verkoop kwam. Wij verbleven op dat moment op Vlieland en zaten dagenlang op hete kolen. Het was de meest stressvolle vakantie ooit. Terug in Winsum hebben we snel zaken gedaan. We merkten dat de eigenaren het ons gunden. Waarschijnlijk vanwege ons enthousiasme en omdat we weinig wilden veranderen.´

Jenny: ´We mogen hier heel graag wonen. De Molenstraat is een rustige straat, je merkt niets van de drukte in het centrum. Vaak zie ik pas in de Hoofdstraat dat het er druk is of ergens een feest is.´

Dorpsgids Kina Werkman (links) vertelt het gezelschap het een en ander over de woning van Rick en Jenny. Rick luistert mee.

Het huis tegenover molen De Ster is gebouwd in 1851, waarschijnlijk op de fundamenten van de vroegere sarrieshut. Originele elementen, zoals de plavuizen vloer met Eschermotief, zijn nog aanwezig. ´We hebben in de loop der jaren natuurlijk het een en ander veranderd, maar veel is nog intact. Het dak hebben we in oude stijl teruggebracht met oude holle dakpannen. De zolder is één grote slaapkamer.´

Het huis biedt verrassend veel ruimte. In de ene helft zat vroeger een kruidenierszaakje, in de andere helft een herenkapsalon. Het raampje tussen beide ruimtes is er nog getuige van. ´Als de heren wachtten om geknipt te worden, konden ze makkelijk drinken bestellen.´

Het raampje tussen beide voormalige zaakjes, met uitzicht op de jukebox van Rick.

Aan de kapperszaak herinnert verder weinig. De kruidenierszaak, gesloten in de tweede helft van de jaren zeventig, zou bij wijze van spreken morgen weer geopend kunnen worden. ´De toonbank stond te verstoffen in de kelder en hebben we teruggeplaatst na een opknapbeurt. Kijk eens hoe laag die is, gewoon bizar.´ Jenny trekt het geldlaatje open: ´Mooi niet?´

En ook de schappenkast staat er nog. Vroeger de plek voor de kruidenierswaren, nu pronkt er een grote verzameling blikken. Een mooiere plek ervoor is nauwelijks denkbaar.

Sneakers verzamelen een tic van Rick

Een fraai blikje met vogelvoer dat Jenny van haar baas kreeg, gaf de aanzet tot hun verzameling. Inmiddels staan in de schappenkast en elders in het huis zeker tweehonderd blikken. ´We kopen ze op rommelmarkten en bij de kringloop. Een deel komt van een verzamelaar in Emmen die werkelijk zijn hele huis er vol mee had staan. Bizar gewoon. We kregen ze voor bijna niks mee, de man wilde ervan af. Tegenwoordig zijn blikken duur, we zijn bepaald niet de enige verzamelaars.´

Behalve fraai en decoratief, zijn de blikken ook functioneel. ´Overal zit wat in´, zegt Rick. Hij opent een exemplaar dat tot de rand gevuld is met oude consumptiemuntjes van kroegen en discotheken. Een groot blik op de grond blijkt gevuld met een flinke hoeveelheid sneakers. Een tic van Rick.

De route van de dorpsgidsen voert door de Molenstraat. Zij zijn met hun groepjes altijd welkom om een kijkje te nemen in hun huis, maar Rick (werkzaam bij het Rijksvastgoedbedrijf) en Jenny (tandartsassistente op de afdeling kaakchirurgie in het UMCG) blijven er niet voor thuis.

Derks droom komt uit: rieten dak siert weer zijn boerderij

´Wat ik zou willen als ik de lotto won, vroeg Hanneke mij ooit. Eén hartenwens had ik, een nieuw rieten dak voor de boerderij. De lotto heb ik niet gewonnen. Mijn droom komt uit dankzij de subsidieregeling voor groot onderhoud aan rijksmonumenten.´

Terwijl de rietdekkers Anton de Jong en Anne Terpstra buiten hun ambacht uitoefenen, klinkt in de schuur klassieke muziek, afkomstig van Radio 4. Derk Meijer maakt binnen nieuwe profiellijstjes voor de schuurdeur. Eenmaal een ambachtsman, altijd een ambachtsman.

Lees “Derks droom komt uit: rieten dak siert weer zijn boerderij” verder

Han doet het trucje dunnetjes over in Winsum

Met een hogedrukspuit verwijdert Han Hefting het mos van stapels dakpannen. ´Vooral op de pannen die van de noordzijde komen, zit veel mos.´

Han (61) woont sinds vorig jaar augustus aan de Oosterstraat in Winsum, in een huis uit 1880. Of beter gezegd: is er sinds augustus eigenaar van, want de hele winter bivakkeerde hij in de schuur. ´Een petroleumkacheltje, een bed, piano en magnetron, meer heeft een mens niet nodig. De woonkamer is klaar en het huis is inmiddels gasloos, dankzij een warmtepomp en zonnepanelen.´

Lees “Han doet het trucje dunnetjes over in Winsum” verder

Timmerman/magneetvisser Jan Duurt pakt het tolhuisje van Ties en André aan

Jan Duurt (links) en Ties.

Jan Duurt Dijkman neemt het tolhuisje in Breede onder handen. ´Ik zou eerst alleen het dak doen, maar de muur en fundering waren zo slecht dat de gevel ook vervangen wordt´, zegt de timmerman uit Zuidlaren die geregeld het nieuws haalt door zijn bijzondere vangsten als magneetvisser.

Ties Rotteveel en zijn partner André Woldendorp zijn de bewoners van het huisje met zijn diepe tuin, dit jaar ingeklemd tussen een graan- en bietenveld. Ties: ´Het perceel heeft een oppervlakte van 1700 vierkante meter. De breedte is zo´n 12 meter en de tuin is 140 meter lang. Het is altijd grappig dat mensen die voorbijkomen het hebben over die lange, smalle tuin, terwijl een gemiddelde tuin die breedte niet haalt.´

Lees “Timmerman/magneetvisser Jan Duurt pakt het tolhuisje van Ties en André aan” verder

Alex en Mariska, nu nog met zijn tweetjes op hun droomplek

´We waren op zoek op naar een betaalbaar vrijstaand huis met grond, in Winsum, Bedum of Uithuizen. Het is Winsum geworden.´

Alex Manjgaladze (34) en zijn zwangere vriendin Mariska Knol (31), van beroep respectievelijk beveiliger (Securitas) en verpleegkundige (UMCG), wonen sinds 1 oktober in een jaren 30-woning aan de Trekweg naar Onderdendam in Winsum.

In de schuur, provisorisch ingericht als woonkamer, met gordijnen voor de deuren en vloerplaten met zeil op het beton. ´Welkom in ons kraakpand´, zegt Mariska dan ook. ´Koken doen we op een campinggastel.´ Alex: ´Gelukkig mogen we graag kamperen.´

Lees “Alex en Mariska, nu nog met zijn tweetjes op hun droomplek” verder

Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning

Aart is aan het klussen op de steiger terwijl de Groninger tjalk Verwisseling passeert.

Aart Koopmans besteedt de zaterdag aan het maken van paalmutsen voor zijn nieuwe steiger in het Reitdiep. Aart (61) bewoont sinds juli 2017 de karakteristieke voormalige brugwachterswoning in Roodehaan.

Lees “Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning” verder

De koning te rijk in Westerdijkshorn

Sarah en Lars met hun husky Floki. Husky Yanka vertoeft elders op het terrein. De twee honden hebben jarenlang in een kooi geleefd. Via de organisatie Husky Rescue Nederland zijn ze bij hen terechtgekomen. ´Ze moesten eerst heel erg aan de vrijheid wennen.´

´Soms voel ik me schuldig ten opzichte van studenten die het moeten doen met een klein kamertje van 15 vierkante meter. Ik vraag me dan af waar ik dit allemaal aan heb verdiend.´

Farmaciestudent Lars Seekles (26) voelt zich dankbaar en de koning te rijk in Westerdijkshorn, waar hij met zijn vriendin Sarah (32) woont.

Ze verbouwen in de ´zentuin´ op hun minilandgoed biologische groenten en aardappelen en houden er kippen. Volgend jaar is hun grote pluktuin klaar, de aanleg is al voor flink deel gevorderd. Die tuin is te zien vanaf de weg.

Lees “De koning te rijk in Westerdijkshorn” verder

Idyllisch plekje waar vroeger de sluiswachter woonde

Een van de mooiste plekjes in Warffum is toch wel de Oudendijk, met als uitsmijter de voormalige sluiswachterswoning.

Aan de muur van het waarmanshuis uit 1829 hangen nog de tarieven die vroeger golden voor het schutten. Omdat het vanaf de weg niet goed te lezen is, willen passanten nog weleens het erf betreden. Geen probleem, als ze maar even vragen, vindt eigenaar Pieter van der Veen.

Lees “Idyllisch plekje waar vroeger de sluiswachter woonde” verder

De Haver-bewoner Peter vindt De Poolse Bruid geweldig (en een caravanstalling he-le-maal niks)

Peter Koetsier scharrelt deze woensdagochtend rond op het erf van boerderij De Haver (anno 1894), aan het Boterdiep tussen Bedum en Onderdendam. Het is er rustig, dat zal over enkele uren anders zijn als de mensen van licht en geluid arriveren.

Peter heeft net kort overleg gehad met productieleider Siri Klein Robbenhaar van Noord Nederlands Toneel. Ze rijdt het erf af, begeleid door Kleintje, de 5-jarige hond van Peter.

Ik had in de voorbereiding al zoveel scènes gezien dat ik de voorstelling wel kan dromen

Deze avond is de volgende voorstelling van De Poolse Bruid, een theaterbewerking van de succesvolle film uit 1998 en een coproductie van Noord Nederlands Toneel en Toneelgroep Echo. ´Mijn taak is om hand- en spandiensten te verlenen´, zegt de bewoner van de monumentale boerderij.

In de schuur is een tribune opgebouwd voor 200 bezoekers. Daarnaast een sfeervol ingerichte foyer. Bezoekers kunnen parkeren op een stuk weiland. Fietsers kunnen hun stalen ros op het erf kwijt.

Lees “De Haver-bewoner Peter vindt De Poolse Bruid geweldig (en een caravanstalling he-le-maal niks)” verder

Na een kwarteeuw weer nieuwbouw op ´t Stort dankzij Ronald en Iris

Ronald kijkt naar zijn woning in aanbouw.

Op ´t Stort wordt gebouwd en dat is bijzonder. De laatste nieuwbouw dateert van 1994. Ronald Plandsoen en Iris van der Wal laten in de buurtschap bij Leens een houtskeletwoning zetten op de plek waar hun arbeidershuis stond.

Vorige week ging de vlag in top omdat – bijna – het hoogste punt was bereikt. ´Eigenlijk hadden we zin in bier´, zegt Ronald lachend, ´sindsdien is het huis zeker nog 5 centimeter hoger geworden.´

´We´ zijn in dit geval Ronald en de bouwer, Harold Koopmans, eigenaar van timmerbedrijf HKM Noord. Ronald verleent af en toe hand- en spandiensten, maar loopt Harold in diens ogen vooral voor de voeten.

Lees “Na een kwarteeuw weer nieuwbouw op ´t Stort dankzij Ronald en Iris” verder