Werken in de wind op Schaphalsterzijl

Zomers is het zeker een pracht van een plek om te werken, maar in de herfst valt het wel tegen, zegt Gerard Mulder. ´Het waait hier soms stevig. Gistermorgen (2 november) was het gewoon storm. Dan is het fris hoor.´

Hij schildert het hekwerk van het oude sluizencomplex op Schaphalsterzijl. ´Ik werk met primer kale plekken en beschadigingen weg. Morgen kan ik beginnen met aflakken.´

Lees “Werken in de wind op Schaphalsterzijl” verder

Herman, zijn hele leven al (pers)fotograaf

Herman voor zijn huis bij zijn kanariegele Caddy. ´Door de kleur vind ik mijn auto altijd snel terug op parkeerplaatsen.´

Sinds maart krijgt hij maandelijks zijn AOW, officieel is Herman Spier (bijna 67) dus met pensioen. ´Ja man, ik voel me niet gepensioneerd… maar ben het wel.´ Stoppen met fotograferen doet de Bedumer niet, wel een tandje terugschakelen. ´Noem me maar afbouwend persfotograaf.´

Zijn hele leven is Herman al fotograaf. Niet verwonderlijk, want zijn voorouders zaten in de fotobranche. ´Mijn grootvader had een fotozaak in de stad en in de zomer een filiaal aan de Badweg 1 op Schiermonnikoog. Dat was open van 1 mei tot 1 september. Badgasten konden er hun fotorolletjes inleveren. Die werden ontwikkeld in Groningen en dan konden de badgasten de foto´s afhalen in de winkel op Schier. Tot de oorlog heeft die bestaan.´

Lees “Herman, zijn hele leven al (pers)fotograaf” verder

Sieneke en Naomi elke zaterdag op stap met Bert en Ernie

Daar gaan Sieneke en Naomi van der Boor. Zoals elke zaterdag brengen moeder (50) en dochter (20) reclamefolders rond in Ulrum.

Voor Sieneke is het beslist geen straf. ´Ik vind het nooit erg om te lopen, je bent lekker buiten en onderweg kom je mensen tegen met wie je even een praatje maakt.´
Naomi: ´Nou ik wel, als het regent en met harde wind… ´
Sieneke: ´Dan pruttelt ze soms. En din zegt moeke: uh, deurzetten!´

Lees “Sieneke en Naomi elke zaterdag op stap met Bert en Ernie” verder

De laatste ronde

Het laatste adresje voor de buitendienstmedewerker in Baflo, aan de Laurentiusstraat. Zijn collega die met de kraanwagen op pad was, heeft net zijn laatste vrachtjes in Tinallinge opgehaald.

Aan de snoeiafvalroute in de voormalige gemeente Winsum is definitief een einde gekomen. Die gemeente haalde in het voorjaar en najaar in alle dorpen snoeiafval gratis op bij particulieren. Die moesten zich wel aanmelden met een schatting van de hoeveelheid afval, met een maximum van twee kuub en het op een afgesproken tijdstip bij de weg leggen.

De nieuwe gemeente Het Hogeland zette deze service nog twee jaar voort, maar nu is het gebeurd. Vanaf 1 januari 2021 gelden voor alle inwoners van de vier voormalige gemeenten dezelfde regels.

De inwoners kunnen dan vier keer per jaar gratis een aanhanger met grof huishoudelijk afval en even vaak een aanhanger grof tuinafval naar de gemeentewerven brengen.

De medewerker heeft het tuinafval afgedekt, op naar de gemeentewerf in Winsum.

Het visnetje van Jannie is voor marsjes en snickers

Daar fietst Jannie Top, richting haar dorp Baflo. In haar hand een felgekleurd visnetje. Niet om mee te vissen of vlinders te vangen, zegt ze. ´Het is voor Sint-Maarten, zodat ik op 1,5 meter iets aan de kinderen kan geven.´

´Ik lig ´s nachts vaak te prakkiseren. Hoe kan ik de kinderen het snoepgoed veilig geven? Zo kwam ik op het idee van een visnetje. Later las ik in de folder van de Blokker dat zij die verkopen voor Sint-Maarten.´

Lees “Het visnetje van Jannie is voor marsjes en snickers” verder

´Als hij Ede Staal draait, weet ik: binnen 2 weken zijn we weer op Noordpolderzijl´

Ruim vijftig jaar geleden verliet Jacob Roggeveld Noordpolderzijl, waar de geboren Usquerder opgroeide op een boerderij. Elk jaar komt hij – samen met zijn vrouw Geertje – vier, vijf keer terug met de camper. ´Ik word nooit een westerling. Ik ben en blijf een Grunneger in doen en laten.´

Lees “´Als hij Ede Staal draait, weet ik: binnen 2 weken zijn we weer op Noordpolderzijl´” verder

Moeder en dochter jagen op witvis: tussenstand 26-17

Ria en Marijke (voorgrond) turen naar hun dobber.

Vrouwen die aan het vissen zijn, zonder een man in de buurt. Dat zie je niet vaak. Ria en Marijke van Berkel maken in Onderdendam op een maandagmiddag met maden jacht op witvis.

Moeder (58, Usquert) en dochter (33, Uithuizen) maken er traditioneel een wedstrijdje van, zonder prijzen. De stand is na twee uur vissen 26-17, zeggen ze na een snelle blik op hun tellertjes. In het voordeel van Ria. ´Het valt vandaag wat tegen, meestal vangen we meer.´

Lees “Moeder en dochter jagen op witvis: tussenstand 26-17” verder

Féline, liever in een chalet op het Hogeland dan in een studentenhuis

De nieuwe en de oude eigenaar, Féline en Ben. Eva vindt het allemaal wel best.

Een bijzonder transport staat deze middag even stil op een parkeerplaats langs de provinciale weg bij Sauwerd. Een trekker met daarachter een oplegger met een chalet.

Féline, eerstejaars student verloskunde in Groningen, is de nieuwe eigenaar van het onderkomen. Ze woont nu nog in Gelderland en – als alles goed gaat – overnacht ze er over een aantal uren voor de eerste keer in.

In het noordoostelijk deel van de gemeente Het Hogeland komt het te staan. Een student die kiest voor het platteland, dat zie je niet veel. ´Ik heb mijn intuïtie gevolgd en toen kwam ik op deze plek uit. Midden in de natuur wonen is mijn grote wens.´

Toe aan een nieuw hoofdstuk

Oud-eigenaar Ben is ook van de partij. ´Ik heb het zelf gebouwd en er de afgelopen drie jaar in gewoond, in de buurt van Drachten.´

Ben noemt zichzelf een vrijbuiter. ´Ik ben toe aan aan een nieuw hoofdstuk. Ik zou naar Nieuw-Zeeland, maar dat zit voorlopig op slot.´

Hij heeft zijn oud-collega Auke Jan gevraagd voor het vervoer. Drieënhalf uur denken de Friezen erover te doen. Over een uurtje hebben ze de bestemming bereikt. En dan moeten ze ook nog terug. Behalve Ben en diens vriendin zijn ook de ouders van Féline mee. En niet te vergeten Eva, de hond van Ben.